گفته میشود که جشنواره های سریلانکا بیشتر از هر کشور دیگری در جهان است و هیچ ماهی وجود ندارد که در آن جشنوارهای در سریلانکا برگزار نشود. جشنوارههای سریلانکا به بازدیدکنندگان فرصتی عالی برای تجربه فرهنگهای متنوع و سبک زندگی مردم این کشور میدهند.
در این مطلب از بلاگ ماجرازی درباره 7 تا از بهترین جشنوارههای سریلانکا برای شما صحبت میکنیم.
1- سال نو سینهالا و تامیل (Sinhala and Tamil New Year)
سال نوی سینهالا و تامیل یکی از مهمترین جشنوارههای سریلانکا است که برای جشن گرفتن سال نو سنتی برگزار میشود. این رویداد، نه تنها توسط بوداییها و هندوها، بلکه توسط اکثر سریلانکاییها، با شکوه و هیاهوی بسیار زیادی جشن گرفته میشود. این جشنواره عموماً در روز 13 یا 14 آوریل هر سال برگزار میشود و همزمان با پایان فصل برداشت و بهار است.
در این روز، حس و حال و فضای جشن و شادی کل جزیره را دربرمیگیرد؛ زیرا مردم در حال آماده کردن خود با فعالیتهایی همچون تمیز کردن و تزئین کردن خانهها و درست کردن غذاها و شیرینیهای سنتی و… برای جشن سال نو هستند. مردم بهترین لباسهایشان و یا لباسهایی را که تازه خریداری کردهاند میپوشند و به فعالیتهای مختلفی همچون ترقه بازی و آتش بازی، روشن کردن اجاق (معمولاً توسط بانوی خانه)، خوردن اولین وعده غذایی سال نو در کنار خانواده، مسح روغن توسط والدین بر روی سر فرزندانشان (به هدف ارمغان آوردن سلامتی در طول سال جدید)، انجام آیینهای مذهبی، تبادل بشقابهای شیرینی با همسایهها و شرکت در بازیها و فعالیتهای سرگرم کننده مختلف در خیابانها مشغول میشوند.
روشن کردن اجاق: در روز سال نو، زن هر خانواده، اجاقی را در جهت تعیین شدهای (که هر سال متفاوت است) روشن میکند و بر روی آن، شیر را در یک دیگچه سفالی جدید میجوشاند. در نهایت با شیر جوشانده شده غذای سنتی سریلانکایی به نام kiribath درست میشود. این رسم آیینی به عنوان نمادی از رفاه انجام میشود.
2- وسک (Vesak)
وسک یک جشنواره مذهبی-فرهنگی در سریلانکا و مقدسترین جشنواره بوداییها است که هر ساله برای بزرگداشت تولد، روشنگری و مرگ گوتاما بودا (شاکیامونی)، بنیانگذار بودیسم برگزار میشود. این جشن در روز ماه کامل که معمولاً در ماه می میلادی است، برگزار میشود و حدود یک هفته ادامه پیدا میکند.
در طول این جشنواره خیابانها، مغازهها و جلوی خانهها با فانوسهای رنگارنگی به نام وسک کودو (Vesak kudu) که نشان دهنده نور بودا، دارما (Dharma) و سنگا (Sangha) -سه عنصر گرانبها و ضروری مسیر بودایی که به آنها سه جواهر گفته میشود.- هستند، تزئین میشوند.
در شهرهای بزرگی همچون کلمبو و کندی و گال، پانلهایی با نور الکتریکی به نام تورانا (thorana) که به زیبایی تزئین شدهاند، در مکانهای مختلف شهر قرار داده میشوند. این پانلها، وقایع زندگی بودا را به تصویر میکشند و هر کدام داستانی از داستانهای جاتاکا (Jataka –مجموعه عظیمی از ادبیات بومی شبه قاره هند که عمدتاً درباره تولدهای قبلی گوتاما بودا در هر دو شکل انسان و حیوان است.) را نمایش میدهند.
علاوه بر این، فعالیتهای مذهبی و خیریه نیز در این جشنواره انجام میشوند. برخی از غرفههای غذای خیابانی، مخصوصا آنهایی که به پیروان بودایی تعلق دارند، خوراکیهای رایگان از جمله برنج و شیرینی و نوشیدنی به رهگذران میدهند. در این جشنواره، پیروان بودا، لباس سفید ساده بر تن میکنند، از معابد محلی بازدید میکنند و روز را با انجام فعالیتهای مذهبی همچون روزه و دعا میگذرانند.
در طول جشنواره وسک، سرتاسر سریلانکا عمدتاً کلمبو، به یک سرزمین عجایب درخشان تبدیل میشود که جای جای آن با فانوسهای وسک و تورانا و… تزئین و روشن شده است. این جشنواره هر ساله دهها هزار نفر از همه ادیان را به شهر کلمبو در سریلانکا میکشاند.
جهت دریافت مشاوره و اطلاعات بیشتر در مورد سفرها فرم زیر را تکمیل نمایید تا با شما تماس بگیریم.
3- جشنواره پوسون (Poson)
جشن پوسون که با نام روز پوسون پویا (Poson Poya) نیز شناخته میشود، توسط بوداییها و در سرتاسر سریلانکا، برای بزرگداشت معرفی بودیسم در سریلانکا در قرن سوم قبل از میلاد جشن گرفته میشود؛ بنابراین از اهمیت تاریخی و مذهبی زیادی برخوردار است. این جشنواره، دومین جشنواره مهم بوداییها بعد از جشنواره وسک است. در این جشن نیز مشابه جشنواره وسک، فانوسها، توراناها و غرفههای غذای خیابانی وجود دارند. بوداییها در این جشنواره با لباس سفید به زیارت اماکن مقدس خود میروند و در فعالیتهای مذهبی مختلف شرکت میکنند.
4- کندی اسالا پراهرا (Kandy Esala Perahera)
جشنواره کندی اسالا پراهرا که به عنوان جشنواره دندان نیز شناخته میشود، جشنواره بزرگی است که هر ساله در روز ماه کامل در ماه ژوئیه یا آگوست در شهر کندی سریلانکا و برای ادای احترام به یکی از تنها دو یادگار دندان باقی مانده گوتاما بودا که در معبد یادگار دندان بودا قرار دارد، برگزار میشود.
در طول این جشنواره بودایی، یک راهپیمایی منحصربهفرد، متشکل از رقصهای محلی سنتی و فرهنگی مختلف و فیلهای آراسته شده با لباسهای فاخر و جواهرات، برگزار خواهد شد. این راهپیمایی از چندین خیابان شهر عبور میکند؛ بنابراین مردم میتوانند از تماشای شکوه این راهپیمایی و حال و هوای جشن در خیابانها لذت ببرند.
5- جشنواره کاتاراگاما (Kataragama)
جشنواره کاتاراگاما یک جشنواره عمدتاً هندو است که هر ساله در شهر دورافتاده جنوبی کاتاراگاما، یکی از مقدسترین شهرهای سریلانکا، برگزار میشود. در طول این جشنواره یک الی دو هفتهای، هزاران زائر از جمله هندوها، مسلمانان و وداها (Vedda – یک گروه بومی در سریلانکا) برای عمل به عهدهای خود و یا کسب دانش و راهنمایی از لرد کاتاراگاما در این شهر جمع میشوند.
همچنین یک راهپیمایی متشکل از فیلها، رقصندههایی از مناطق مختلف، خوانندگان و نوازندگان، آکروباتبازها و شعبدهبازان نیز برگزار میشود که واقعاً نباید از دست داد.
6- جشنواره ول (Vel)
فستیوال ول که با نام تایپوسام (Thaipusam) نیز شناخته میشود، یک جشنواره پر جنب و جوش و هیجانانگیز هندو است که در چندین کشور از جمله سریلانکا برگزار میشود. این جشنواره به لرد موروگان (Murugan)، خدای جنگ و پیروزی در هندوئیسم اختصاص دارد.
در طول فستیوال ول، هندوها در یک سری مراسم و فعالیتهای مذهبی شرکت میکنند. نکته برجسته این جشنواره حمل ول (vel) یا نیزه است که نمادی از نیزه الهی لرد موروگان است. هندوها در طول این جشنواره، به عنوان نوعی توبه و اظهار سرسپردگی، مسیرهای طولانی را با پای پیاده و در حالی که ولها را با خود حمل میکنند، به زیارت معابد مقدس میروند.
این فستیوال از نظر بصری فوقالعاده چشمگیر است. برخی از هندوها بدن خود را با قلاب و سیخ -گاهی اوقات در شکلهای پیچیدهای که با نام کاوادیس (kavadis) شناخته میشوند.- سوراخ میکنند. فضای این جشن مملو از شور مذهبی و موسیقی و سرودهای مذهبی است و تجربهای منحصر به فرد را برای شرکت کنندگان به ارمغان میآورد.
7- دیپاوالی (Deepavali)
دیپاوالی (یا دیوالی) یا جشنواره نور هندو، یکی از محبوبترین جشنوارههای هندوئیسم است که از نظر معنوی به هدف نمایش پیروزی نور بر تاریکی، خیر بر شر، دانش بر جهل و امید بر ناامیدی برگزار میشود. این جشنواره به طور گسترده در کشورهایی که جمعیت هندو قابل توجهی دارند، برگزار میشود. در سریلانکا، این جشن توسط جامعه تامیل جشن گرفته میشود. در جشن تیپاوالی میلیونها چراغ بر روی سقف خانهها، درها و پنجرهها، در امتداد خیابانها و در اطراف معابد و دیگر ساختمانها قرار داده میشوند که فضایی معنوی و زیبا را در شهر بوجود میآورند.
دیپاوالی شامل فعالیتهایی همچون آتش بازی، گردهماییهای خانوادگی، آواز و رقص میشود. مردم به طور سنتی، لباسهای نو میپوشند، به یکدیگر هدیه میدهند، آیین پوجا (Puga – یک آیین عبادی که برای ادای دین به یک یا چند خدا، میزبانی و گرامیداشت یک مهمان و جشن گرفتن معنوی یک رویداد انجام میشود.) را انجام میدهند و از معابد هندو بازدید میکنند. چراغهای نفتی کوچکی نیز برای درخواست دعای خیر و برکت از لاکشمی (Lakshmi – الهه ثروت) و دور کردن شر روشن میشوند.
سوالات متداول
- چه فستیوالهایی در سریلانکا برگزار میشود که روی تقویم خورشیدی نیستند و تاریخشان هر سال تغییر میکند؟
جشنواره «وساک» که در شب ماه کامل ماه می برگزار میشود و زمان آن وابسته به چرخه ماه است. بسیاری از «پویهدی»ها (روزهای ماه کامل) نیز مبنای برگزاری مراسم مذهبی هستند. برخی جشنوارههای هندو مانند «تای پونگال» یا مناسبتهای مرتبط با معابد نیز ممکن است با اختلاف چند روزه نسبت به تقویم میلادی رخ دهند. برای برنامهریزی سفر، بررسی تقویم رسمی رویدادها در همان سال ضروری است. - بزرگترین جشنواره فرهنگی هنری برای گردشگران خارجی در سریلانکا کدام است و چه زمانی برگزار میشود؟
از نگاه گردشگری، «اسالا پراهرا» در شهر کندی شاخصترین رویداد فرهنگی کشور است. این جشنواره معمولاً در ماههای جولای یا آگوست برگزار میشود و ترکیبی از رژههای باشکوه، رقصهای سنتی، طبلنوازی و آیینهای معبد دندان مقدس را در بر میگیرد. - آیا در سریلانکا فستیوالهای غیرمذهبی مثل جشنهای ادبی یا هنری هم برگزار میشود؟
رویدادهایی با محوریت هنر، ادبیات و فرهنگ معاصر نیز برگزار میشود. جشنواره ادبی گاله که معمولاً در ماه ژانویه برپا میشود، نویسندگان و مخاطبان بینالمللی را جذب میکند. در کلمبو نیز نمایشگاهها، رویدادهای موسیقی و برنامههای هنری فصلی برگزار میشوند. - جشنوارههای سریلانکا چگونه بازتاب تنوع مذهبی کشور را نشان میدهند؟
رویدادهای بودایی مانند وساک، مراسم هندو در معابد تامیلی، جشنهای اسلامی در پایان رمضان و مناسبتهای مسیحی مانند کریسمس همگی در سطح ملی دیده میشوند. در بسیاری از شهرها، پیروان ادیان مختلف در جشنهای یکدیگر مشارکت اجتماعی دارند. - مراسمهای فصلی یا مربوط به برداشت محصول در سریلانکا چیستند و چه معنایی دارند؟
جشن «آلوت آوروودا» یا سال نو سینهالی و تامیلی که در اواسط آوریل برگزار میشود، مهمترین مناسبت فصلی کشور است و با پایان چرخه کشاورزی پیوند دارد. این دوره با آیینهای نمادین، بازیهای محلی، دیدوبازدید خانوادگی و سنتهای آشپزی همراه است. «تای پونگال» در ژانویه نیز جشن شکرگزاری برای محصول و طبیعت محسوب میشود. - کدام فستیوالهای سریلانکا برای تجربه فرهنگ محلی و تعامل با مردم بومی مناسبترند؟
اسالا پراهرا در کندی، وساک در شهرهای مختلف و مراسم سال نو آوریل نمونههای شاخص هستند. در این مناسبتها، مشارکت مردم محلی گسترده است و گردشگر بیشتر در نقش ناظر فرهنگی قرار میگیرد. - آیا در سریلانکا مراسمی شبیه جشنهای ملی یا تعطیلات رسمی وجود دارد و چه ویژگیهایی دارند؟
تقویم رسمی سریلانکا مملو از تعطیلات ملی و مذهبی است. روز استقلال در ۴ فوریه برگزار میشود و رنگوبوی ملی دارد. روزهای «پویه» که هر ماه در شب ماه کامل هستند، تعطیل رسمی محسوب میشوند و فعالیت بسیاری از ادارات و فروشگاهها محدود میشود. این تعطیلات میتوانند بر برنامه بازدیدها و حملونقل تأثیر بگذارند. - تجربه حضور در فستیوالهای سریلانکا برای گردشگران خارجی چه نکات فرهنگی و رفتاری مهمی دارد؟
رعایت پوشش متناسب با فضای مذهبی، احترام به آیینها و پرهیز از رفتارهای مزاحم اصول پایه هستند. عکاسی معمولاً مجاز است اما در برخی بخشهای مذهبی محدودیت دارد. برنامهریزی اقامت و حملونقل در ایام جشنواره باید با حاشیه امن انجام شود، زیرا تقاضا و ترافیک افزایش مییابد.
در صورت تمایل به شرکت در تور سریلانکا، نام و شماره تماس خود را وارد نمایید تا با شما تماس بگیریم.
منبع
